سپیداران سبز خیالم

گلدان شمعدانی نشسته درانتظار قلب خانه بیتابُ بیقرار گونههای من ملتهب و تبدار ناگاه حضور تو در قاب در در آستانهٔ دیدار ...

عمری ست از تو گفته ام ای جان! در لفاف زیباترین حرف دلم، عین شین قاف ...

تمام نمی شوی هرگزو من هرگز از راهِ رفته باز نمی گردمتو یک همیشه ای و من به راهِ دوست داشتنتبی بن بستُ دوراهی ادامه می دهم...

همه ی آدم ها عمرشونو با بهارائی که دیدند تخمین می زنن من با پاییز هایی که از راه رسیدُ، ندیدمت...