سپیداران سبز خیالم

گلدان شمعدانی نشسته درانتظار قلب خانه بیتابُ بیقرار گونههای من ملتهب و تبدار ناگاه حضور تو در قاب در در آستانهٔ دیدار ...

تمام نمی شوی هرگزو من هرگز از راهِ رفته باز نمی گردمتو یک همیشه ای و من به راهِ دوست داشتنتبی بن بستُ دوراهی ادامه می دهم...

همه ی آدم ها عمرشونو با بهارائی که دیدند تخمین می زنن من با پاییز هایی که از راه رسیدُ، ندیدمت...