xa0 xa0 xa0 و عشق هیچ گاه زخمی فاصله ها نخواهد شد مادامی که من به همین نفس کشیدن های تو از دور دلخوشم xa0 xa0 xa0

دریا!این همه نازبه درگاه نیازش تا به کِی؟!کوه قرن ها به اشتیاق وصالمردانه به پایت صبوری کردپیش چشمان عاشقشتا به کجا آخربا دست پس زدنُبا پا پیش کشیدن ها؟!

گلدان شمعدانی نشسته درانتظار قلب خانهxa0 بیتابُ بیقرار گونههای من ملتهب و تبدار ناگاه حضور تو در قاب در در آستانهٔ دیدار xa0

پرندۀ دلم به هوایت پرکشیدُ بر شانه های پرنجابتت آشیانه ساختتو سپیدار سبز خیالمبا باد و طوفان نیامیزکه واژه هایم خانه شان بر باد ست

با یه سلام سرد و سرسری نیومدیکه با یک خداحافظیِ ساده بشهبه خدا سپردت کاریو می کنم که همیشه می کردم دعا کهxa0 رها بشه اون ریسمان پوسیده xa0از پاهات xa0که رد شِه اون سنگریزه ها از سرِ راهت

کاش می شد این لحظه را شعر کنم; وقتی مغرور و کلافه گفتی: ''دلتنگتم''

لحظاتی در زندگی هستکه مایلیم هرگز به انتها نرسدتو با اعجازاین لحظه ها را مشدد می کنیبا خداییدر کعب چشمانتشعری بسیارسکوتی سرشار

عمری ست از تو گفته ام ای جان! در لفاف زیباترین حرف دلم، عین شین قاف xa0 xa0 xa0

در دنیای صفر و یک اگرغرق شدی ناچاری به اشک های ساختگیxa0 و لبخندهای نمایشگرایانه ی عده ای زن بیمار دل خوش کنی مَرد! زندگی چیزی جز بوسیدن دست مادرت بوییدن آغوش همسرت نوازش فرزندت نیست به دنیای صفر و یک اگر دل خوش کنی رویاهاتو به صفر میبازی!

xa0 چه جای غم که پاییز برگ برگ° ریخت و به نیمه رسیدxa0 وقتی چشمان بهاری ات عشق می نوازد همچنان*زن به معنی ِگدایی کردن محبت و جایی حرکات تصنعی نیست. دراین زمانه ای که هرزنی از راه رسید خودش را باران نامید، باران حقیقی ات رو بفرست روزگار برای دل های درمانده

تمام نمی شوی هرگزو من هرگز از راهِ رفته باز نمی گردمتو یک همیشه ای و من به راهِ دوست داشتنتبی بن بستُ دوراهی ادامه می دهم

xa0 xa0 xa0 تو زنده ای تا عشق بی اندازه شود...

xa0 همه ی آدم ها عمرشونو با بهارائی xa0که دیدند تخمین می زنن من با پاییز هایی که از راه رسیدُ، ندیدمت

xa0 xa0 می نوازی ام با مهر، بانگاه..... از چشم و سر و دل پرانده ام، هرآنچه غیر تو را

xa0 xa0 xa0 دیده ٬ زیبا می کنی دنیا به کامم می شود مست گر باید شدن، آن مِی به جامم می شود یک پیاله از xa0شراب چشم بیمار تو، آه... مست نوشم تا که گاهِ احتضارم می شود xa0 xa0 ٬- دیده: چشم

xa0 xa0 کلیپس های ریزو درشتمو همیشه دوست داشتم عاشقت که شدم xa0بازکلیپس های بیشتری خریدمxa0 اینباراما رنگی رنگی های شاد برای استفاده نشدن!

xa0 چشمات آهنگ صبحُ می نوازه! باید محکم در آغوشت بگیرم ازون شب های سردِ بی سرانجام باید حتی خودم رو پس بگیرم اگه دنیا نذاره مال من شی با یه بوسه تو آغوشت بمیرم

xa0 xa0 دور از تو این خانه خانه نیست و بی کسی کمترین بهانه برای مردن xa0 xa0 xa0

xa0 هیچ خاطره ایبی خطر نیست وقتی اگر نیست همانکه باید باید باید باشد

خوردم xa0به مویت قسم که پابندم اما تو هربار حرف مرا مثل مویت انداختی پشت گوش ت xa0 ~شاعر غلامرضا طریقی xa0