عزیزکم!

دوری ات را

صبوری باید...

بگذارخموشی

مجالی شود

برای تسکین دردی که درسینه

شکل فریاد می گیرد...

بگذار سردی سکوت من

آب ی شود

بر آتش این آه-این بغض خفته-این درد برآمده از دوری ت

شاید که در نطفه

خاموشی پذیرد....

شاید که خموشی و خاموشی

آتش فراق-این درد سینه سوز را

التیامی باشد

دوری ات را

صبوری باید....

برچسبها: سکوت من, خیال سپیداران سبز خیالم...