یک عدد پست موقت طوری

نه فکر کنی ازون عشقاست که از نوع زمینی به الهی و آسمونی ش رسیدما... نه... همین زمینی بودنو عشقه... خاطرخواهه همین طوری بودناشم... ولی... یه جورایی هستی که خداتم عاشق شدم راستش... طورایی هستی که شک می کنم آدم باشی... یه فرشته ی صدا خشن مغرور و اخمو مثلا... خوده خداتم هرقدری تقلا کنه مصادره به مطلوبت کنه... که یعنی خلقت کرده... نمی تونه باز. کفرم نیست. دین و ایمانم شده خیالت... چی بهتر ازین... همینه که هست.

سپیداران سبز خیالم...